Σταυράκης Στυλιανός – Stylianos Stavrakis [1729-1786]

Posted in ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Βατζιάς Μάριος – Marios Vatzias [1926-2008]

Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών (1948-1953) με δάσκαλο τον Ανδρέα Γεωργιάδη. Το 1957 παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση στη γκαλερί Κούρος, συμμετέχοντας την ίδια χρονιά και στην Πανελλήνια. Ακολούθησαν άλλες ατομικές παρουσιάσεις και συμμετοχές σε Πανελλήνιες και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως οι Μπιενάλε Νέων του Παρισιού το 1959, της Αλεξάνδρειας το 1967 και του Σάο Πάολο το 1975.
Συνδυάζοντας στο έργο του στοιχεία της μεταβυζαντινής ζωγραφικής αλλά και του σουρεαλισμού, δημιουργεί συνθέσεις που μαρτυρούν τον προβληματισμό του σε σχέση με τον άνθρωπο και το χώρο του διαστήματος, καθώς και συνθέσεις εμπνευσμένες από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Παράλληλα έχει ασχοληθεί και με την αγιογράφηση εκκλησιών.

 

He studied painting at the Athens School of Fine Arts (1948-1953) under Andreas Georgiadis. In 1957 he presented his first solo exhibition at the Kouros gallery, participating in the Panhellenies of the same year. This was followed by other solo exhibitions and appearances in Panhellenies and group exhibitions in Greece and abroad, such as the Youth Biennale of Paris in 1959, and the Biennales of Alexandria in 1967 and Sao Paolo in 1975.
Combining in his work elements of post-Byzantine painting as well as surrealism, he creates compositions which evidence his preoccupation with the relationship between the human being and outer space, as well as compositions inspired by the uprising at the National Technical University in 1973. At the same time he has become involved with the religious painting of churches.

nationalgallery.gr

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Πίταρη-Παγκάλου Ελένη – Eleni Pitari-Pagkalou [1905-1995]

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1905. Το 1922 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1926 γράφτηκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου μαθήτευσε στο εργαστήρι του Νικόλαου Λύτρα και αργότερα έγινε δεκτή στο εργαστήρι του Κωνσταντίνου Παρθένη.

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Στυλιανίδης Αργύρης – Argyris Stylianidis [1909-1998]

Σπούδασε ζωγραφική στην ΑΣΚΤ. Σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας τον απασχόλησαν ζητήματα που συνδέονται με τη σύνθεση της γεωμετρικής φόρμας και του χρώματος, όπως εξαφανίζονται στην πλαστική γλώσσα του κλασικού μοντέρνου, κυρίως του μεταπολεμικού κυβισμού ενώ είναι από τους λίγους εκπροσώπους της Γενιάς του 1930 που δεν ενδιαφέρθηκαν για το ζήτημα της ελληνικότητας. Έχει τελευταία φάση του έργου του αναζητά τη γεωμετρία στο ελληνικό τοπίο, τη φύση και την αρχιτεκτονική, ενώ σχηματοποιεί τα φώτα το δασκάλου του σε αιχμηρές λευκές επιφάνειες που περιβάλλουν τις φυσικές μορφές.

Έχει παρουσιάσει το έργο του σε ατομικές (ξενοδοχείο Σπλέντιντ 1939, Θεσσαλονίκη 1949, Ζαχαρίου 1959, Νέες Μορφές 1975, Σταυρακάκης Ηράκλειο 1986, ΠΚΔ Αθηναίων 1987) και έχει πάρει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις. Σε όλη την διάρκεια της πορείας του απασχολήθηκε και ως διακοσμητής, σχεδιαστής αφίσας, υφασμάτων και κεραμικών, εικονογραφήσεων βιβλίων, τοιχογραφές και αγιογραφίες. Ήταν μέλος του «Σωματείου Καλλιτεχνικών Ανταλλαγών Ελλάδος» του οποίου χρημάτισε και πρόεδρος και του ΕΕΤΕ.

nikias.gr

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Κασόλας Άγγελος – Aggelos Kasolas [1906-1984]

Ο Άγγελος Κασόλας ήταν ο κύριος συνεχιστής της καλλιτεχνικής παράδοσης του πατέρα του Δημητρίου Κασόλα, από τον οποίο ανέλαβε αργότερα το εργαστήριό του. Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι στις 25 Μαρτίου του 1906 και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την ζωγραφική στο εργαστήριο του πατέρα του όπου και μαθήτευσε κοντά στον πατέρα του και στους ζωγράφους Δήμο Μπραέσσα και Σπύρο Παπαλουκά. Ασχολήθηκε κυρίως με την αγιογράφηση ναών του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ανάμεσα στα έργα του που ανέλαβε μαζί με τον πατέρα του και τον αδελφό του Γεράσιμο, ήταν η τοιχογραφία νεοβυζαντινού ρυθμού στην κόγχη της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονος στο Μεσολόγγι που απεικονίζει την «Πλατυτέρα των Ουρανών». Το γνωστότερο έργο του Άγγελου Κασόλα, είναι «Εικόνα της Εξόδου» όπου απεικονίζεται τη Έξοδος του Μεσολογγίου. Τον πίνακα φιλοτέχνησε έπειτα ο Άγγελος Κασόλας, έπειτα από τις ενέργειες του τότε δημάρχου της πόλης Χρήστου Ευαγγελάτου, που θέλησε να αντικαταστήσει παλαιότερο πίνακα του Θεόδωρου Βρυζάκη με το ίδιο όνομα. Ο πίνακας που φυλάσσεται στο Δημαρχείο της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, χρησιμοποιείται στην λιτανεία που γίνεται κάθε χρόνο το Σάββατο του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων από το μητροπολιτικό ναό του Αγίου Σπυρίδωνος προς τον Κήπο των Ηρώων. Αγιογραφίες του σήμερα βρίσκονται σε εκκλησίες, εκτός του Μεσολογγίου και της Αιτωλοακαρνανίας, στην Ευρυτανία, στην Άρτα, στη Κεφαλλονιά, στην Πάτρα, στην Αθήνα και σε ιδιωτικές συλλογές. Στην πινακοθήκη της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, υπάρχουν αρκετά έργα όπως «Το Μοναστήρι του Αγγελόκαστρου», «Το Μοναστήρι της Κατερινούς», «Το Μοναστήρι της Αγίας Ελεούσας», «Η Αγία Τριάδα στην Κλείσοβα», «Πελάδα στη λιμνοθάλασσα», «Καρνάγιο σ’ αμπολιά της λιμνοθάλασσας» και «Ηλιοβασιλέματα στη λιμνοθάλασσα».
Τιμήθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού για την προσφορά του στη τέχνη με την καταβολή ισόβιας σύνταξης, ενώ στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο του Δήμου Μεσολογγίου και με πολλούς επαίνους για τη γενικότερη καλλιτεχνική του προσφορά.

wikipedia

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Χρυσολωράς Γεώργιος – Georgios Chrysoloras [1700-1760]

Είναι από τους πιο σημαντικούς και παραγωγικούς αγιογράφους ο Γεώργιος Χρυσολωράς, κωνσταντινουπολίτης στην καταγωγή, μερικά από τα πλέον χαρακτηριστικά έργα του βρίσκονται σε ναούς της Κέρκυρας.

Posted in ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Ρούμπος Πέτρος – Petros Roumpos [1873-1942]

Γεννήθηκε στο Γεωργίτσι Σπάρτης το 1873. Δεν έχει σωθεί ένα χαρτί, που να αναφέρει κάτι για τη ζωή του. «Παιδιάς έζησε στο Γεωργίτσι, μετά έφυγε για την Αθήνα. Εκεί πέθανε το 1941 από την πείνα, που θέριζε τους ανθρώπους, λόγω της γερμανικής κατοχής. Είχε κι έναν αδερφό, τον Κώστα. Μαζί έφτιαξαν το Ηρώο της Μαγούλας στη Σπάρτη και το Μνημείο Πεσόντων της Τρίπολης στην Πλατεία Άρεως», Δημ. Τσερωτάς.
Η οικογένειά τους ήταν φτωχή. Από το μικρό καλυβόσπιτο, όπου γεννήθηκαν, σώζονται μόνο ερείπια με τα μικρά παράθυρα στενά σαν πολεμίστρες. Το έμφυτο ταλέντο τούς έφερε στην Αθήνα και γράφτηκαν στη Σχολή Καλών Τεχνών. «Οι επιδόσεις τους είναι εκπληκτικές. Ο Πέτρος έρχεται πρώτος στο Τμήμα της Ζωγραφικής και δεύτερος στο Τμήμα της Γλυπτικής, ενώ ο Κώστας, για πέντε συνεχή χρόνια, είναι πρώτος στο Τμήμα της Γλυπτικής απ’ όπου και αποσπά την τελευταία χρονιά το Χρυσοβέργειο βραβείο για πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες».

polydeuces.gr

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Ζερβός Νίκος – Nikos Zervos [1901-1988]

Ο ζωγράφος Νίκος Ζερβός γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1901. Γόνος παλιάς κερκυραϊκής οικογένειας, με ρίζες από τη μεγάλη καλλιτεχνική οικογένεια των Προσαλέντηδων, υπήρξε μαθητής σημαντικών καλλιτεχνών της εποχής του. Για τέσσερα χρόνια μαθήτευσε στο εργαστήρι του Κώστα Παρθένη και αργότερα κοντά στο Μάρκο Ζαβιτσιάνο, τον Ιωάννη Δραγούμη και τον Rene Berlincourt, διακεκριμένο Ελβετό ζωγράφο, ο οποίος διατηρούσε το καλλιτεχνικό του εργαστήρι στην Κέρκυρα, στα χρόνια του μεσοπολέμου.
Ο Νίκος Ζερβός έζησε και εργάστηκε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του στην Κέρκυρα, αφήνοντας το φυσικό περιβάλλον του νησιού να επηρεάσει τη θεματολογία των έργων του. Ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με την απόδοση του κερκυραϊκού τοπίου, επιλέγοντας έναν προχωρημένο ιμπρεσιονισμό, χωρίς όμως να φτάσει ποτέ στην αφαίρεση. Ασχολήθηκε επίσης και με την προσωπογραφία και προτιμούσε να δουλεύει με λάδια.Στα έργα του έδωσε συνθέσεις που διακρίνονται για την ηρεμία και την ατμοσφαιρικότητά τους, την χρωματική ευγένεια και τις διακυμάνσεις του φωτός, την αρμονία και τις μελωδικές γραμμές.
Πραγματοποίησε την πρώτη ατομική του έκθεση το 1936, στην Αναγνωστική Εταιρεία Κέρκυρας, σε ηλικία 35 ετών. Το 1946 και για περισσότερο από 33 χρόνια, δίδαξε στην Καλλιτεχνική Σχολή Κέρκυρας, καλλιεργώντας μια ολόκληρη γενιά Κερκυραιών καλλιτεχνών. Στην Αθήνα εξέθεσε έργα του για πρώτη φορά το 1949 στο Αγγλοελληνικό Ινστιτούτο, μαζί με άλλους Κερκυραίους ζωγράφους. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1955, γίνεται ευρύτερα γνωστός, μετά την έκθεση στην αθηναϊκή αίθουσα τέχνης «Κεντρικόν», όπου παρουσίασε έργα του μαζί με τον Κερκυραίο ζωγράφο Άγγελο Κόντη. Συνολικά, ο Νίκος Ζερβός έλαβε μέρος σε έξι ομαδικές εκθέσεις και πραγματοποίησε δέκα ατομικές. Η τελευταία ατομική οργανώθηκε στην αίθουσα τέχνης «Ζυγός» τη δεκαετία του ΄80, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε ευρεία αναδρομική έκθεση των έργων του στην Πινακοθήκη του Δήμου Κερκυραίων.
Έργα του Νίκου Ζερβού βρίσκονται σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Εθνική Πινακοθήκη, Τράπεζα της Ελλάδος, Κερκυραϊκή Πινακοθήκη, ΕΠΜΑΣ, Αναγνωστική Εταιρεία Κέρκυρας κ.α.).

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | 2 Σχόλια

Λεούση-Καρατζά Αγγελική – Angeliki Leousi-Karatza [1922]

Η Αγγελική Λεούση-Καρατζά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1922. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1942-1947) με δασκάλους τους Δ. Μπισκίνη, Ο Αργυρό, Ε. Θωμόπουλο, Π. Μαθιόπουλο και Κ. Παρθένη. Εργάστηκε ως καθηγήτρια καλλιτεχνικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Η θεματογραφία του έργου της στρέφεται κυρίως γύρω από τοπία, θαλασσογραφίες, ανθογραφίες και προσωπογραφίες, όπου ανιχνεύονται ρεαλιστικά και ιμπρεσιονιστικά στοιχεία, η δε χρωματική κλίμακα είναι έντονη.
Έχει παρουσιάσει το έργο της σε ατομικές («Παρνασσός», 1952, 1959, 1962, 1970, 1984 κ.α.) και συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις (ΕΒΕ, Θεσσαλονίκη, 1954· «Γκαλερί τέχνης», 1961, 1962, 1963· Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, 1963, 1964, 1966· «Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας», 1969, 1970, 1974, 1975· Πανελλήνιες 1971, 1973· Η Τέχνη στους Δήμους-περιοδεύουσα-, 1985 κ.α.).
Έργα της βρίσκονται στις Π.Δ. Λάρισας, Ιωαννίνων, Ρόδου, Καλαμάτας, στην Πινακοθήκη «Παρνασσού», στην Εθνική Τράπεζα κ.α.

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Σαββόπουλος Ιωάννης – Ioannis Savvopoulos [1914-1976]

Ο Ιωάννης Σαββόπουλος είχε συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις από το 1945 μέχρι το τέλος της ζωής του. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην Εταιρεία Λιπασμάτων του Ομίλου Μποδοσάκη και απέσπασε πολλές καλές κριτικές από τους: Μίκη Θεοδωράκη, Μελίνα Μερκούρη, Μίνω Βολονάκη, Βαγγέλη Καζάν (ηθοποιό), Γιάννη Μαρκόπουλο (συνθέτη), και πολλούς άλλους. Έργα του υπάρχουν σε πολλά δημόσια κτήρια και ιδρύματα.

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Καβερτζάς Φραγκιάς – Fragkias Kavertzas [17ος αιών]

Ο Φραγκιάς Καβερτζάς ανήκει στη γενιά των Κρητικών ζωγράφων που έζησαν μετά τον Δαμασκηνό και τον Κλόντζα. Η γενιά αυτή χαρακτηρίζεται από μια τάση επιστροφής στην ορθόδοξη παράδοση.

logomnimon.wordpress.com

Posted in ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Σπέντζα Μαρία – Maria Spentza [1925-2011]

Ζωγράφος, σκηνογράφος και καθηγήτρια σχεδίου. Έλαβε τα πρώτα της μαθήματα από τους ζωγράφους Φ. Καχριμάνη και Δ. Γιαννουκάκη και στη συνέχεια σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη. Παίρνει το πρώτο της πτυχίο το 1954 με έπαινο στο γυμνό.

Τα επόμενα χρόνια (1955 – 1957) παρακολουθεί τα μαθήματα του Δ. Πικιώνη και του Ν. Χατζηκυριάκου – Γκίκα στην Αρχιτεκτονική, ενώ παράλληλα μελετάει τη λαϊκή ζωγραφική και την αγιογραφία της Μυτιλήνης με υποτροφία του Εθνικού Ιδρύματος. Η πρώτη της ατομική έκθεση, το 1956, αποσπά εξαιρετικές κριτικές.

Υστερα από μια περίοδο ενασχόλησης με την αναπαραστατική ζωγραφική στρέφεται στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, φιλοτεχνώντας μεγάλες μονοχρωματικές επιφάνειες. Τα έργα της διακρίνονται για τον διάχυτο λυρισμό, την αρχιτεκτονική τους οργάνωση και την κονστρουκτιβιστική τους διάρθρωση.

Ακολουθούν εννέα ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και στο Παρίσι και τρεις μεγάλες διακρίσεις: Diplome d’ Honneur στο Salon d’ Art Libre (1962), Medaille Bronze του Art-Science-Lettres (1964) και Medaille d’ Argent στο Salon d’ Art Libre (1965).

Αρχής γενομένης από το 1957 συμμετέχει σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων ανά την υφήλιο, στην Ευρώπη, την Αμερική, τον Καναδά και την Αίγυπτο. Λαμβάνει επίσης μέρος σε τέσσερις ομαδικές εκθέσεις της Εθνικής Πινακοθήκης, σε οκτώ διαδοχικές πανελλήνιες εκθέσεις στο Ζάππειο Μέγαρο και στις εκθέσεις του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων.

Στα κορυφαία της έργα συγκαταλέγεται η τοιχογραφία 450 μέτρων πομπηιανού ρυθμού που φιλοτέχνησε στο περιστύλιο και στο πρόπυλο του Ζαππείου Μεγάρου το 1964.

Εργάστηκε επίσης στα σκηνικά και στα κοστούμια παραστάσεων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1969 δίδασκε χρώμα και σχέδιο, αρχικά στις περιώνυμες Σχολές Δοξιάδη και στη συνέχεια στα ΚΑΤΕΕ (μετέπειτα ΤΕΙ Αθηνών). Το 2009 βραβεύθηκε από τον Δήμο Αθηναίων για το σύνολο του έργου της.

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Αψευδής Θεόδωρος – Theodoros Apsevdis [β’μισό 12ου αι.]

Βυζαντινός Κωνσταντινουπολίτης ζωγράφος. Είναι γνωστός μόνο από τις τοιχογραφίες που φιλοτέχνησε στην Εγκλείστρα του Οσίου Νεόφυτου, κοντά στην Πάφο, που τις τελείωσε το 1183, όσο ζούσε ακόμη ο όσιος, όπως προκύπτει από μια επιγραφή στο βόρειο τοίχο του κελιού.

Posted in ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Δραγούμης Νίκος – Nikos Dragoumis [1874-1933]

Ο Νίκος Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1874. Ήταν πρωτότοκος γιος του Στέφανου Δραγούμη (ο οποίος έγινε πρωθυπουργός το 1910) και αδελφός του πολιτικού και συγγραφέα Ίωνα Δραγούμη. Αφού ολοκλήρωσε το εξατάξιο γυμνάσιο, πήγε το 1891 στο Παρίσι για να προετοιμαστεί για τις εισιτήριες εξετάσεις στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Τελικά θα αποτύχει στις εξετάσεις, αλλά θα παραμείνει στη Γαλλία (με μικρότερα ή μεγαλύτερα διαλείμματα) για είκοσι χρόνια. Εγγράφεται στη Νομική Σχολή της Σορβόννης, από όπου θα αποφοιτήσει στα τέλη του 1897. Θα εγκαταλείψει όμως τα νομικά, που ποτέ δεν αγάπησε, για να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Παρακολουθεί μαθήματα στην ιδιωτική σχολή τέχνης Académie Julian για δυο χρόνια (από τον Οκτώβριο του 1899 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1901). Στη Julian θα συνδεθεί στενά με τον Ωγκύστ Σαμπώ, ζωγράφο από το Γκραβεζόν της Προβηγκίας, και από τον Σαμπώ, πιθανότατα, θα γνωριστεί με τον άλλο επιστήθιο φίλο του, τον ζωγράφο Ζαν Μπαλτύς. Από το 1903, και μετά από εκτεταμένες πεζοπορικές περιπλανήσεις (θα γυρίσει όλο σχεδόν το νότο της Γαλλίας, και αφού διαβεί τα Πυρηναία μέχρι τη Βαρκελώνη), θα εγκατασταθεί για μεγάλα διαστήματα στο Γκραβεζόν, όπου, κατά περιόδους, θα συμπήξει με τους Μπαλτύς και Σαμπώ ένα ιδιαίτερο εργαστήριο, ένα είδος αδελφότητας ζωγραφικής. Στα χρόνια του Γκραβεζόν ανήκει και ο μεγαλύτερος όγκος των έργων του Δραγούμη που έχουν φτάσει ως εμάς. Από εκεί θα φύγει τον Οκτώβριο του 1911, βαριά χτυπημένος από την πρώτη κρίση του ψυχικού νοσήματος που θα τον βασανίζει μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1933, μετά από εικοσαετή εγκλεισμό σε ψυχιατρεία στη Γενεύη και την Αθήνα. Τον Φεβρουάριο του 1941, ο Ζαν Μπαλτύς σημείωνε στο ημερολόγιό του: «Ο Νίκος Δραγούμης, με τον οποίο είχα την τύχη να συγκατοικήσουμε στο Γκραβεζόν, ήταν ένας από εκείνους τους γνήσιους καλλιτέχνες, τόσο αυθεντικός όσο ο Βαν Γκογκ και ο Γκωγκέν». «Έλληνα Βαν Γκογκ» τον χαρακτήριζε και ο Δημήτρης Πικιώνης το 1963. Ο αδελφός του Φίλιππος Δραγούμης έγραψε γι’ αυτόν: «Ο Νίκος, άκακος, ευγενικός κι αξιαγάπητος άνθρωπος, αν κι επαναστατικής ιδιοσυγκρασίας –και κάποτε θυμώδης- είναι πιθανόν ο πρώτος που έφερε στην Ελλάδα την ιμπρεσιονιστική τεχνοτροπία και το χωρίς βαθμιαία φωτοσκίαση σχεδόν διακοσμητικό σχεδίασμα με νερόχρωμα και gouache (πηχτό συνήθως άσπρο χρώμα) πάνω σε σκοτεινό αδρό χαρτί (στρατσόχαρτο). […] Ήταν φιλόσοφος, στωικός, κάθε άλλο όμως παρά αυστηρός, αντίθετα χαρούμενος, αμέριμνος και ειρωνικός, χωρίς κακία, που αγαπούσε στο έπακρο την ελευθερία και που μισούσε κάθε συμβιβασμό ηθικό και κοινωνικό, κάθε υποκρισία και κάθε επιτήδευση, που λάτρευε τη φύση κι απεχθανόταν θανάσιμα τις λεγόμενες προόδους της τεχνικής και της μηχανικής. Υπεραγαπούσε την ελεύθερη φύση και προσπαθούσε με μεγάλη ασκητικότητα να προσαρμόζεται στους φυσικούς νόμους. Δεν τον ένοιαζε τι λέγουν ή τι κάνουν οι αστοί, ή μάλλον με τα φερσίματα και το ντύσιμό του περιφρονούσε και κορόιδευε τους συμβατικούς των κανόνες ζωής και τρόπους συμπεριφοράς, αν και πάντα το έκανε με ευγένεια, χωρίς να τους προσβάλλει και χωρίς κακία για κανένα. Αγαπούσε την απλοϊκή κι αβίαστη φυσικότητα των χωρικών, τον εύρωστο κι ανεπηρέαστο από το μηχανικό πολιτισμό τρόπο ζωής των κοντά στην ελεύθερη φύση. […] Ο Νίκος ποτέ δε θέλησε να πουλήσει κανένα του πίνακα, γιατί πίστευε πως η αληθινή τέχνη είναι ιερή και μη εμπορεύσιμη. Επίσης πως δεν είναι σωστό με την τέχνη να επιδιώκεται η απόδειξη καμμιάς ιδέας ή θεωρίας μη αυστηρά καλλιτεχνικής. Ήταν οπαδός της αρχής του L’ art pour l’ art, του ότι δηλαδή η τέχνη αποτελεί απλή έκφραση του ψυχικού αισθητικού κόσμου του καλλιτέχνη και τίποτε περισσότερο».

miet.gr

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Παρλαβάντζας Τάκης – Takis Parlavantzas [1930-2014]

Ο Τάκης Παρλαβάντζας γεννήθηκε στον Πειραιά το 1930 όπου και τελείωσε το γυμνάσιο το 1948. Σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ στο εργαστήριο του Μόραλη από το 1948 έως το 1955 παίρνοντας όμως μαθήματα και στα εργαστήρια του Γ.Μαθιόπουλου και του Ο.Αργυρού. Το 1956 έλαβε από την Α.Σ.Κ.Τ το δίπλωμα θεωρητικών και Ιστορικών σπουδών με καθηγητή τον Π.Πρεβελάκη. Από το 1956 έως το 1958, με υποτροφία την Ολλανδικής κυβέρνησης, σπούδασε στο εργαστήριο μνημειακής τέχνης της Rijksacademie van Beeldende Kunsten του Άμστερνταμ με δάσκαλο τον W.Clenin, vitrail, ψηφιδωτό, φρέσκο σκραφίτο καθώς και γλυπτική και χαρακτική . Το 1961 και 1962, με υποτροφία του Πανεπιστημίου Αθηνών σπούδασε στο Παρίσι φρέσκο στην Ecole superieres des beaux-arts με δάσκαλο τον J.C.Aujame και vitrail και μπετόν γκλας στην Ecole des Metiers d’Art με δάσκαλο τον A.Giroux. Στο διάστημα αυτό ταξίδεψε και μελέτησε τα μουσεία για την σύγχρονη τέχνη στην Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία και Ιταλία. Αρχικά ήταν επηρεασμένος από το έργο του Μόραλη, ενώ η ζωγραφική του Cezanne ασκούσε πάνω του ιδιαίτερη έλξη. Κατά την περίοδο αυτή επιδόθηκε στο πορτρέτο, το γυμνό και το ύπαιθρο. Αργότερα στο Παρίσι, στράφηκε στην αφηρημένη και τελικά στην ανεικονική τέχνη, για να κατασταλάξει σε έναν τύπο αποσπασματικού ρεαλισμού. Τα εκφραστικά του μέσα στα vitraux και στην ανάγλυφη γλυπτική είναι γεωμετρικά σχήματα, χρώματα, τόνοι και γραμμές που εμπεριέχουν συχνά αναγνώσιμους κύκλους. Υπηρέτησε σαν Έφεδρος Αξιωματικός του Μηχανικού στον Στρατό. Διετέλεσε Καθηγητής Τεχνικών στην μέση εκπαίδευση για 6 χρόνια. Εργάστηκε σαν ζωγράφος σε εργοστάσια κεραμικής, εικονογράφησε σχολικά και λογοτεχνικά βιβλία. Συντήρησε και αποκατάστησε τα vitraux του Κεντρικού καταστήματος της Τραπέζης της Ελλάδος καθώς και του υποκαταστήματος Ρόδου. Επίσης εργάστηκε στην Υπηρεσία Αναστηλώσεων για τον καθαρισμό και διάσωση Βυζαντινών και μεταβυζαντινών μνημείων. Έχει εκτελέσει σειρά μεταλλίων για τον Ελληνικό Συλλεκτικό Κύκλο καθώς και σχέδια για ταπισερί και χαλιά. Υπήρξε Ροταριανός, όπου διετέλεσε μέχρι Πρόεδρος στον Ροταριανό Όμιλο Γλυφάδας. Υπήρξε μέλος του ΕΕΤΕ όπου διετέλεσε και πρόεδρος . Επίσης υπήρξε Πρόεδρος του συλλόγου αποφοίτων Α.Σ.Κ.Τ. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη και σε πολλές Ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το Αρχείο του ζωγράφου και 1550 μακέτες έργων του, βρίσκονται στο Αρχείο Νεοελληνικής Τέχνης του Δημήτρη Παπαγεωργόπουλου στην ΣΤΟart Κοραή της Εθνικής Ασφαλιστικής.

psatharis-auctions.com.cy

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε