Καβερτζάς Φραγκιάς – Fragkias Kavertzas [17ος αιών]

Ο Φραγκιάς Καβερτζάς ανήκει στη γενιά των Κρητικών ζωγράφων που έζησαν μετά τον Δαμασκηνό και τον Κλόντζα. Η γενιά αυτή χαρακτηρίζεται από μια τάση επιστροφής στην ορθόδοξη παράδοση.

logomnimon.wordpress.com

Posted in ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Σπέντζα Μαρία – Maria Spentza [1925-2011]

Ζωγράφος, σκηνογράφος και καθηγήτρια σχεδίου. Έλαβε τα πρώτα της μαθήματα από τους ζωγράφους Φ. Καχριμάνη και Δ. Γιαννουκάκη και στη συνέχεια σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη. Παίρνει το πρώτο της πτυχίο το 1954 με έπαινο στο γυμνό.

Τα επόμενα χρόνια (1955 – 1957) παρακολουθεί τα μαθήματα του Δ. Πικιώνη και του Ν. Χατζηκυριάκου – Γκίκα στην Αρχιτεκτονική, ενώ παράλληλα μελετάει τη λαϊκή ζωγραφική και την αγιογραφία της Μυτιλήνης με υποτροφία του Εθνικού Ιδρύματος. Η πρώτη της ατομική έκθεση, το 1956, αποσπά εξαιρετικές κριτικές.

Υστερα από μια περίοδο ενασχόλησης με την αναπαραστατική ζωγραφική στρέφεται στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, φιλοτεχνώντας μεγάλες μονοχρωματικές επιφάνειες. Τα έργα της διακρίνονται για τον διάχυτο λυρισμό, την αρχιτεκτονική τους οργάνωση και την κονστρουκτιβιστική τους διάρθρωση.

Ακολουθούν εννέα ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και στο Παρίσι και τρεις μεγάλες διακρίσεις: Diplome d’ Honneur στο Salon d’ Art Libre (1962), Medaille Bronze του Art-Science-Lettres (1964) και Medaille d’ Argent στο Salon d’ Art Libre (1965).

Αρχής γενομένης από το 1957 συμμετέχει σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων ανά την υφήλιο, στην Ευρώπη, την Αμερική, τον Καναδά και την Αίγυπτο. Λαμβάνει επίσης μέρος σε τέσσερις ομαδικές εκθέσεις της Εθνικής Πινακοθήκης, σε οκτώ διαδοχικές πανελλήνιες εκθέσεις στο Ζάππειο Μέγαρο και στις εκθέσεις του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων.

Στα κορυφαία της έργα συγκαταλέγεται η τοιχογραφία 450 μέτρων πομπηιανού ρυθμού που φιλοτέχνησε στο περιστύλιο και στο πρόπυλο του Ζαππείου Μεγάρου το 1964.

Εργάστηκε επίσης στα σκηνικά και στα κοστούμια παραστάσεων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1969 δίδασκε χρώμα και σχέδιο, αρχικά στις περιώνυμες Σχολές Δοξιάδη και στη συνέχεια στα ΚΑΤΕΕ (μετέπειτα ΤΕΙ Αθηνών). Το 2009 βραβεύθηκε από τον Δήμο Αθηναίων για το σύνολο του έργου της.

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Αψευδής Θεόδωρος – Theodoros Apsevdis [β’μισό 12ου αι.]

Βυζαντινός Κωνσταντινουπολίτης ζωγράφος. Είναι γνωστός μόνο από τις τοιχογραφίες που φιλοτέχνησε στην Εγκλείστρα του Οσίου Νεόφυτου, κοντά στην Πάφο, που τις τελείωσε το 1183, όσο ζούσε ακόμη ο όσιος, όπως προκύπτει από μια επιγραφή στο βόρειο τοίχο του κελιού.

Posted in ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Δραγούμης Νίκος – Nikos Dragoumis [1874-1933]

Ο Νίκος Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1874. Ήταν πρωτότοκος γιος του Στέφανου Δραγούμη (ο οποίος έγινε πρωθυπουργός το 1910) και αδελφός του πολιτικού και συγγραφέα Ίωνα Δραγούμη. Αφού ολοκλήρωσε το εξατάξιο γυμνάσιο, πήγε το 1891 στο Παρίσι για να προετοιμαστεί για τις εισιτήριες εξετάσεις στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων. Τελικά θα αποτύχει στις εξετάσεις, αλλά θα παραμείνει στη Γαλλία (με μικρότερα ή μεγαλύτερα διαλείμματα) για είκοσι χρόνια. Εγγράφεται στη Νομική Σχολή της Σορβόννης, από όπου θα αποφοιτήσει στα τέλη του 1897. Θα εγκαταλείψει όμως τα νομικά, που ποτέ δεν αγάπησε, για να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Παρακολουθεί μαθήματα στην ιδιωτική σχολή τέχνης Académie Julian για δυο χρόνια (από τον Οκτώβριο του 1899 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1901). Στη Julian θα συνδεθεί στενά με τον Ωγκύστ Σαμπώ, ζωγράφο από το Γκραβεζόν της Προβηγκίας, και από τον Σαμπώ, πιθανότατα, θα γνωριστεί με τον άλλο επιστήθιο φίλο του, τον ζωγράφο Ζαν Μπαλτύς. Από το 1903, και μετά από εκτεταμένες πεζοπορικές περιπλανήσεις (θα γυρίσει όλο σχεδόν το νότο της Γαλλίας, και αφού διαβεί τα Πυρηναία μέχρι τη Βαρκελώνη), θα εγκατασταθεί για μεγάλα διαστήματα στο Γκραβεζόν, όπου, κατά περιόδους, θα συμπήξει με τους Μπαλτύς και Σαμπώ ένα ιδιαίτερο εργαστήριο, ένα είδος αδελφότητας ζωγραφικής. Στα χρόνια του Γκραβεζόν ανήκει και ο μεγαλύτερος όγκος των έργων του Δραγούμη που έχουν φτάσει ως εμάς. Από εκεί θα φύγει τον Οκτώβριο του 1911, βαριά χτυπημένος από την πρώτη κρίση του ψυχικού νοσήματος που θα τον βασανίζει μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1933, μετά από εικοσαετή εγκλεισμό σε ψυχιατρεία στη Γενεύη και την Αθήνα. Τον Φεβρουάριο του 1941, ο Ζαν Μπαλτύς σημείωνε στο ημερολόγιό του: «Ο Νίκος Δραγούμης, με τον οποίο είχα την τύχη να συγκατοικήσουμε στο Γκραβεζόν, ήταν ένας από εκείνους τους γνήσιους καλλιτέχνες, τόσο αυθεντικός όσο ο Βαν Γκογκ και ο Γκωγκέν». «Έλληνα Βαν Γκογκ» τον χαρακτήριζε και ο Δημήτρης Πικιώνης το 1963. Ο αδελφός του Φίλιππος Δραγούμης έγραψε γι’ αυτόν: «Ο Νίκος, άκακος, ευγενικός κι αξιαγάπητος άνθρωπος, αν κι επαναστατικής ιδιοσυγκρασίας –και κάποτε θυμώδης- είναι πιθανόν ο πρώτος που έφερε στην Ελλάδα την ιμπρεσιονιστική τεχνοτροπία και το χωρίς βαθμιαία φωτοσκίαση σχεδόν διακοσμητικό σχεδίασμα με νερόχρωμα και gouache (πηχτό συνήθως άσπρο χρώμα) πάνω σε σκοτεινό αδρό χαρτί (στρατσόχαρτο). […] Ήταν φιλόσοφος, στωικός, κάθε άλλο όμως παρά αυστηρός, αντίθετα χαρούμενος, αμέριμνος και ειρωνικός, χωρίς κακία, που αγαπούσε στο έπακρο την ελευθερία και που μισούσε κάθε συμβιβασμό ηθικό και κοινωνικό, κάθε υποκρισία και κάθε επιτήδευση, που λάτρευε τη φύση κι απεχθανόταν θανάσιμα τις λεγόμενες προόδους της τεχνικής και της μηχανικής. Υπεραγαπούσε την ελεύθερη φύση και προσπαθούσε με μεγάλη ασκητικότητα να προσαρμόζεται στους φυσικούς νόμους. Δεν τον ένοιαζε τι λέγουν ή τι κάνουν οι αστοί, ή μάλλον με τα φερσίματα και το ντύσιμό του περιφρονούσε και κορόιδευε τους συμβατικούς των κανόνες ζωής και τρόπους συμπεριφοράς, αν και πάντα το έκανε με ευγένεια, χωρίς να τους προσβάλλει και χωρίς κακία για κανένα. Αγαπούσε την απλοϊκή κι αβίαστη φυσικότητα των χωρικών, τον εύρωστο κι ανεπηρέαστο από το μηχανικό πολιτισμό τρόπο ζωής των κοντά στην ελεύθερη φύση. […] Ο Νίκος ποτέ δε θέλησε να πουλήσει κανένα του πίνακα, γιατί πίστευε πως η αληθινή τέχνη είναι ιερή και μη εμπορεύσιμη. Επίσης πως δεν είναι σωστό με την τέχνη να επιδιώκεται η απόδειξη καμμιάς ιδέας ή θεωρίας μη αυστηρά καλλιτεχνικής. Ήταν οπαδός της αρχής του L’ art pour l’ art, του ότι δηλαδή η τέχνη αποτελεί απλή έκφραση του ψυχικού αισθητικού κόσμου του καλλιτέχνη και τίποτε περισσότερο».

miet.gr

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Παρλαβάντζας Τάκης – Takis Parlavantzas [1930-2014]

Ο Τάκης Παρλαβάντζας γεννήθηκε στον Πειραιά το 1930 όπου και τελείωσε το γυμνάσιο το 1948. Σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ στο εργαστήριο του Μόραλη από το 1948 έως το 1955 παίρνοντας όμως μαθήματα και στα εργαστήρια του Γ.Μαθιόπουλου και του Ο.Αργυρού. Το 1956 έλαβε από την Α.Σ.Κ.Τ το δίπλωμα θεωρητικών και Ιστορικών σπουδών με καθηγητή τον Π.Πρεβελάκη. Από το 1956 έως το 1958, με υποτροφία την Ολλανδικής κυβέρνησης, σπούδασε στο εργαστήριο μνημειακής τέχνης της Rijksacademie van Beeldende Kunsten του Άμστερνταμ με δάσκαλο τον W.Clenin, vitrail, ψηφιδωτό, φρέσκο σκραφίτο καθώς και γλυπτική και χαρακτική . Το 1961 και 1962, με υποτροφία του Πανεπιστημίου Αθηνών σπούδασε στο Παρίσι φρέσκο στην Ecole superieres des beaux-arts με δάσκαλο τον J.C.Aujame και vitrail και μπετόν γκλας στην Ecole des Metiers d’Art με δάσκαλο τον A.Giroux. Στο διάστημα αυτό ταξίδεψε και μελέτησε τα μουσεία για την σύγχρονη τέχνη στην Ολλανδία, Βέλγιο, Γαλλία και Ιταλία. Αρχικά ήταν επηρεασμένος από το έργο του Μόραλη, ενώ η ζωγραφική του Cezanne ασκούσε πάνω του ιδιαίτερη έλξη. Κατά την περίοδο αυτή επιδόθηκε στο πορτρέτο, το γυμνό και το ύπαιθρο. Αργότερα στο Παρίσι, στράφηκε στην αφηρημένη και τελικά στην ανεικονική τέχνη, για να κατασταλάξει σε έναν τύπο αποσπασματικού ρεαλισμού. Τα εκφραστικά του μέσα στα vitraux και στην ανάγλυφη γλυπτική είναι γεωμετρικά σχήματα, χρώματα, τόνοι και γραμμές που εμπεριέχουν συχνά αναγνώσιμους κύκλους. Υπηρέτησε σαν Έφεδρος Αξιωματικός του Μηχανικού στον Στρατό. Διετέλεσε Καθηγητής Τεχνικών στην μέση εκπαίδευση για 6 χρόνια. Εργάστηκε σαν ζωγράφος σε εργοστάσια κεραμικής, εικονογράφησε σχολικά και λογοτεχνικά βιβλία. Συντήρησε και αποκατάστησε τα vitraux του Κεντρικού καταστήματος της Τραπέζης της Ελλάδος καθώς και του υποκαταστήματος Ρόδου. Επίσης εργάστηκε στην Υπηρεσία Αναστηλώσεων για τον καθαρισμό και διάσωση Βυζαντινών και μεταβυζαντινών μνημείων. Έχει εκτελέσει σειρά μεταλλίων για τον Ελληνικό Συλλεκτικό Κύκλο καθώς και σχέδια για ταπισερί και χαλιά. Υπήρξε Ροταριανός, όπου διετέλεσε μέχρι Πρόεδρος στον Ροταριανό Όμιλο Γλυφάδας. Υπήρξε μέλος του ΕΕΤΕ όπου διετέλεσε και πρόεδρος . Επίσης υπήρξε Πρόεδρος του συλλόγου αποφοίτων Α.Σ.Κ.Τ. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη και σε πολλές Ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το Αρχείο του ζωγράφου και 1550 μακέτες έργων του, βρίσκονται στο Αρχείο Νεοελληνικής Τέχνης του Δημήτρη Παπαγεωργόπουλου στην ΣΤΟart Κοραή της Εθνικής Ασφαλιστικής.

psatharis-auctions.com.cy

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Πουλιανός Δημήτρης – Dimitris Poulianos [1899-1972]

Ο ζωγράφος Δημήτρης Πουλιανός γεννήθηκε στις 17 Απρίλη 1899 στον Εύδηλο της Ικαρίας. Από μικρός αγάπησε το σχέδιο και τη ζωγραφική. Ένα από τα παιδικά του έργα με τίτλο «δυο περιστέρια σε κλωνί», το ζωγράφισε σε τζάμι διαστάσεων 10X20 εκατοστά. Έζησε για ένα διάστημα, μικρός, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου ανθούσε μεγάλη Ικαριακή παροικία. Σε συνέχεια γύρισε στην Αθήνα το 1923 και άρχισε τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, κοντά στους καθηγητές ζωγραφικής Γεώργιο Ροϊλό (1867-1928) και Δημήτριο Γερανιώτη (1871-1935), που είχαν υπάρξει μαθητές του Γύζη και του Λύτρα. Στρατεύτηκε και υπηρέτησε για πολλά χρόνια. Πήρε μέρος στη μικρασιατική εκστρατεία και πολέμησε αργότερα ως υπολοχαγός στο αλβανικό μέτωπο και τα βουλγαρικά σύνορα.
Από το 1924 ως το 1928, «στα γεμάτα ιδανικά χρόνια της πρώτης νιότης», ζει στο Παρίσι, όπου συνεχίζει τις σπουδές του στην Academie Julian. Από το 1929 ως το 1935 βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, στη Νέα Υόρκη, όπου μεταξύ άλλων παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας της τέχνης στο Πανεπιστήμιο Columbia και το 1931 γίνεται κάτοχος διπλώματος Master of Arts. Επέστρεψε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο Παρίσι, και από κει το 1936 πίσω στην πατρίδα. Εγκαθίσταται στην Αθήνα, όπου αφοσιώνεται ολοκληρωτικά και επιδίδεται με πάθος στην αγαπημένη του ζωγραφική ως το τέλος της ζωής του. «Ζούσε και ανέπνεε για τη ζωγραφική». Αγαπούσε τη φύση και έκανε συχνά περιοδίες στην Αττική, τα νησιά και άλλα μέρη της χώρας. «Έπαιρνε το δρόμο για τις εξοχές για να δώσει στα μάτια του νέες χαρές»! Συχνά βέβαια πήγαινε στην αγαπημένη του τη Νικαριά, τριγύριζε και ζωγράφιζε. Ατύχησε στο μεγάλο έρωτα της ζωής του και έμεινε τελικά άγαμος.
Ήταν μέλος του ΕΕΤΕ και της Federation Francais des Societes d’Art Graphique et Plastique, καθώς και της Association Federative d’Art Libre. Συμμετέχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το Εξωτερικό και διακρίνεται. Το 1958 εμφανίζεται για πρώτη φορά σε ατομική έκθεση στην Αίθουσα Ζαχαρίου και αποσπά αμέσως τα ενθουσιαστικά σχόλια των κριτικών της τέχνης.

biblionet.gr

 

Dimitris Poulianos (17 April 1899 in Ikaria, Greece – 7 September 1972 in Athens, Greece) was a Greek artist responsible for creating a large body of oil paintings and charcoal drawings that continue to hold value amongst private collectors and prominent, international galleries. Poulianos trained at the Athens School of Fine Arts with Georgiou Roilo in 1923 and then 1924-28 at the Académie Julian in Paris where he was awarded the Smit prize. In 1931, he was awarded an MA in Art from Columbia University, New York. He was known for «living and breathing his art» and never took a wife. HIs work is characterized by turbulent, expressionistic outdoor scenes with a particular love for the sea and night sky. Exhibitions were offered to him early in his career at galleries in Athens, Paris and New York which has generated a strong interest in his work by collectors around the world. A book covering his work has recently been published by ikarianstudies.org in 2008 as a result of extensive research undertaken by Petros Themeles, with cooperation from the children of his nephews, Constantinos and Aris Poulianos and others amongst the remaining relatives, personal friends and collectors who retain his original work.

wikipedia

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Φαεινός Ευάγγελος – Evaggelos Faeinos [1918-1985]

Ο Ευάγγελος Φαεινός (1918-1985) ήταν Έλληνας ζωγράφος του 20ού αιώνα.
Γεννήθηκε το 1918 στη Μαγνησία της Τουρκίας και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή κατέφυγε στην Ελλάδα. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας όπου είχε ως δάσκαλους τον Ουμβέρτο Αργυρό και Επαμεινώνδα Θωμόπουλο. Στα τέλη της δεκαετίας του ’40 και στις αρχές του ’50 φιλοτέχνησε αφίσες για τους κινηματογράφους υπό την επίβλεψη του Γιώργου Βακιρτζή, εργαζόμενος επίσης στο χώρο της διαφήμισης, Από το 1952 ως το 1959 έζησε και εργάστηκε στον Καναδά. Το 1960 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του το 1985. Η ζωγραφική του Φαεινού συνδύαζε οργανικά μοτίβα και στοιχεία της ανθρώπινης παρουσίας με το δυναμισμό της μηχανής, τεχνοτροπία που σχετιζόταν με τις εμπειρίες που απέκτησε μέσω της ενασχόλησης με τις εφαρμοσμένες τέχνες. Ο Φαεινός πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις έργων του ενώ συμμετείχε και σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη και αρκετές άλλες Γκαλερί.

wikipedia

Παραπομπές
http://faeinos.gr/

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Βλαχόπουλος Χρήστος – Vlachopoulos Christos [1917-1975]

Κερκυραίος ζωγράφος και αδερφός της αείμνηστης Ρένας Βλαχοπούλου, έκανε γνωστή σε όλο τον κόσμο την Κέρκυρα και τα ειδυλλιακά τοπία της, μέσα από τις γκραβούρες του. Μια σειρά έργων του ανήκουν στη συλλογή της Κερκυραϊκής Πινακοθήκης και περιλαμβάνονται στη μόνιμη έκθεση.
Ο Χρήστος Βλαχόπουλος γεννήθηκε το 1914 στην Κέρκυρα. Ο πατέρας του, Γιάννης Βλαχόπουλος, ανήκε στην αριστοκρατία του νησιού, ενώ η μητέρα του Καλλιόπη, ήταν κόρη κάποιας υπηρέτριας που δούλευε στο σπίτι των Βλαχόπουλων. Οι δύο νέοι αγαπήθηκαν πολύ και, παρά τις αντιδράσεις της οικογένειας του Γιάννη Βλαχόπουλου, η οποία τον αποκλήρωσε, παντρεύτηκαν και απέκτησαν μαζί 9 παιδιά. Η αείμνηστη ηθοποιός και τραγουδίστρια Ρένα Βλαχοπούλου, ήταν μια από τις αδερφές του Χρήστου Βλαχόπουλου.
Οι γονείς τους σκοτώθηκαν το 1940, κατά τον βομβαρδισμό της Κέρκυρας από τους Ιταλούς.
Ο Χρήστος Βλαχόπουλος ήταν αυτοδίδακτος ζωγράφος, ενώ στις γκραβούρες του είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο η κερκυραϊκή ομορφιά και τα τοπία του νησιού. Μέσα από τα σκίτσα του έγινε γνωστός και στο εξωτερικό, ενώ μαζί με τη φήμη του ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο και οι γραφικές εικόνες της Κέρκυρας.
Στα έργα του αποτυπώνεται η ιδιοτυπία, η ψυχή και η ιδιαίτερη προσωπικότητα του κάθε τόπου. Όλα αυτά τα στοιχεία, που χαρίζουν σε κάθε τόπο τη μοναδικότητά του, συχνά αλλοιώνονται ή εξαφανίζονται στο πέρασμα του χρόνου. Και αν κάποτε επιζήσουν κάπου, θα επιζήσουν σίγουρα στην κάρτα και στον πίνακα του Βλαχόπουλου.

Corfu Art Gallery

Posted in ΑΥΤΟΔΙΔΑΚΤΟΙ - ΝΑΪΦ | Σχολιάστε

Συλλογή Γιάννη Παπακωνσταντίνου – Papakonstantinou Collection

Η Συλλογή Γιάννη Παπακωνσταντίνου θεωρείται μια από τις σημαντικότερες ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και σήμερα αριθμεί 1.100 έργα από 250 Έλληνες καλλιτέχνες του 19ου και 20ου αιώνα.

Posted in ΣΥΛΛΟΓΕΣ | Σχολιάστε

Κόντης Άγγελος – Angelos Kontis [1912-2005]

Ο Άγγελος Κόντης γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1912.
Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Καλλιτεχνική Σχολή της Κέρκυρας, κοντά στους Γεώργιο Σαμαρτζή και Ανδρέα Βρανά, και συνέχισε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1932-1937), με δάσκαλο τον Ουμβέρτο Αργυρό.
Αφού ολοκληρώσει τον κύκλο των σπουδών του (1937), επιστρέφει στην Κέρκυρα και αφιερώνεται στη ζωγραφική. Στην αρχή τον συγκινεί η ελαιογραφία και στις πρώτες του προσπάθειες δουλεύει με λάδια, ενώ περιστασιακά δίνει και μερικά έργα με κόλλες.

Στροφή στην υδατογραφία
Γρήγορα, όμως, εγκαταλείπει και τα δύο και αφιερώνεται στην υδατογραφία, παραμένοντας πιστός σε αυτήν σε όλο το διάστημα της καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Ακολουθεί, έτσι, την μακρά παράδοση της Κέρκυρας, αλλά καταφέρνει να ξεφύγει από επιρροές μεγάλων ζωγράφων και δημιουργεί το δικό του στυλ. Ο ίδιος αναγνώριζε ότι, ήδη, από τα φοιτητικά του χρόνια, υπήρξε απόλυτα ανεξάρτητος, όσον αφορούσε την καλλιτεχνική του έκφραση. Καταγράφει με προσήλωση, αλλά και με έναν εξπρεσιονιστικό τρόπο γραφής τις ιδιαιτερότητες και τη στιγμιαία ομορφιά του κερκυραϊκού τοπίου.

Εκθέσεις
Έχει παρουσιάσει έργα του σε ατομικές (Στέγη Εικαστικών Τεχνών, 1957, Π.Δ Κέρκυρας, 1987 κ.α.) και έχει πάρει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις (Βρετανικό Συμβούλιο, Κέρκυρα 1950. Πανελλήνιες 1952, 1957, 1960, 1963, 1965, 1967 , 1969, 1971, 1973. Ζυγός 1957, 1959 κ.α.)

Έργα του βρίσκονται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη (Αθήνας), στις Δημοτικές Πινακοθήκες Κέρκυρας και Ρόδου, στην Κερκυραϊκή Πινακοθήκη, στο Υπουργείο Προεδρίας Κυβερνήσεως και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

corfuartgallery.com

 

Angelos Kontis was born in Corfu in 1912. He began his studies at the Art School of Corfu, with C. Samartzi and A. Vrana and continued in the Fine Arts (1932-1937), taught by The. Silver.

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Δραγούμη Ν. Ζωή – Zoi N. Dragoumis [1843-1894]

Κόρη του Νικολάου και της Ευφροσύνης Δραγούμη, η Ζωή γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7/19 Σεπτεμβρίου 1843. Σε νεαρή ηλικία πήγε στο Παρίσι με τη μητέρα και τα αδέλφια της, όπου μαζί με την αδελφή της Μαρίκα πήρε μαθήματα ζωγραφικής και μουσικής. Το 1864 γνωρίστηκε, όπως και όλη η οικογένεια Δραγούμη, με τον κόμη Joseph Arthur de Gobineau (1816-82), πρεσβευτή της Γαλλίας στην Ελλάδα (1864-68). Ο Gobineau, μετά την αναχώρηση του από την Αθήνα διατήρησε την επαφή του με την οικογένεια, αλληλογραφώντας με τη Ζωή και τη Μαρίκα (1868-82). Η Ζωή πέθανε στην Αθήνα στις 18/30 Μαίου 1894, σε ηλικία 51 ετών.

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Αβερκίου Κώστας – Costas Averkiou [1917-1981] Cypriot

Ψημολόφου, 1917 – 1981. Αυτοδίδακτος χαράκτης και ζωγράφος. Δούλεψε με τον πατέρα του ως μαραγκός και έτσι απέκτησε τις απαραίτητες γνώσεις ξυλογλυπτικής που του φάνηκαν χρήσιμες αργότερα στην καλλιτεχνική του σταδιοδρομία. Ασχολήθηκε κατά καιρούς με την ταπελλογραφία, τις διαφημιστικές αφίσες και τις γραφικές τέχνες γενικά. Ταυτόχρονα άρχισε να ασχολείται πιο συστηματικά με την τέχνη και ειδικότερα με τη ζωγραφική.

 

Born at Psimolophou, Cyprus. Self-taught painter and engraver. Exhibited hiw work in Cyprus and abroad (Russia, Egypt, Italy).

psatharis-auctions.com.cy

Posted in ΚΥΠΡΙΟΙ ΖΩΡΓΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Παπασπυρόπουλος Σώτος – Sotos Papaspyropoulos [1919-2001]

Ο Σώτος Παπασπυρόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου 1919. Το 1940, αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών με υποτροφία Μπενάκη. Ταξίδεψε και μελέτησε τα μουσεία της Ευρώπης, ενώ έργα του υπάρχουν σε δημόσια κτίρια και ιδιωτικές συλλογές, στο Μουσείο Βορρέ, στην Πινακοθήκη της Καλαμάτας, στη συλλογή της Τράπεζας Ελλάδος και στη συλλογή της Αμερικανικής Τράπεζας Chace Manhattan Bank. Πολυάριθμες εκθέσεις – ατομικές, ομαδικές, πανελλήνιες και διεθνείς – φιλοξένησαν έργα του Έλληνα «υπαιθριστή», που ξεχώρισαν για τη χρωματική τους λάμψη, το βασικότερο εκφραστικό μέσο του Σώτου Παπασπυρόπουλου. Αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο ζωγραφικό έργο που αντανακλά τη μεγάλη του αγάπη για την Αττική γη, ο καλλιτέχνης απεβίωσε τον Απρίλιο 2001

Posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ | Σχολιάστε

Βούλγαρης Στέφανος – Stefanos Voulgaris [1890-1953]

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1890. Ήταν ιερέας και αυτοδίδακτος ζωγράφος. Η ζωγραφική του περιλαμβάνει στοιχεία ιμπρεσιονιστικά αλλά και από την ζωγραφική της υπαίθρου. Έργα του, με θέμα τοπία και νεκρές φύσεις παρουσίασε σε πανελλήνιες εκθέσεις, το 1939 και 1970.

corfuartgallery.com

Posted in ΑΥΤΟΔΙΔΑΚΤΟΙ - ΝΑΪΦ | Σχολιάστε

Στα άδυτα της Εθνικής Πινακοθήκης – Άγνωστοι θησαυροί από τις συλλογές της

UNKNOWN TREASURES FROM THE NATIONAL GALLERY COLLECTIONS

Πηγή: Εθνική Πινακοθήκη

ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ

Εθνική πινακοθήκη – National Gallery (Alexandros Soutsos Museum)     paletaart2  + paletaart3

Posted in ΕΚΔΟΣΕΙΣ | Σχολιάστε